ویاتک | اخبار حوزه دانش، فناوری و تکنولوژی به همراه مطالب علمی جذاب

تست آزمایشگاهی موفق واکسن سرطان

+

محققان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد دریافتند که فعال‌سازی سلول‌های ایمنی T (لنفوسیت‌های T) حتی می‌تواند متاستازهای دوردست تومورها را از بین ببرد. هم‌اکنون دانشگاه استنفورد برای بررسی این روش درمانی در قالب یک کارآزمایی بالینی از بیماران لنفوم ثبت نام می‌کند.

بر اساس تحقیقی که توسط محققان در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد انجام شده است، تزریق مقدار کمی از دو ماده تحریک کننده سیستم ایمنی داخل تومورهای جامد در موش می‌تواند تمام آثار سرطان از جمله متاستازهای دوردست را در این حیوانات از بین ببرد. این رویکرد برای انواع مختلفی از سرطان‌ها قابلیت اجرایی دارد.

محققان معتقند که استفاده موضعی از مقادیر بسیار کمی از عوامل تحیرک کننده سیستم ایمنی می‌تواند به عنوان یک درمان سریع و نسبتاً ارزان مطرح شود که بعید به نظر می‌رسد عوارض جانبی ناخواسته‌ای را با تحریم سیستم ایمنی در سراسر بدن به همراه داشته باشد.

رونالد لوی، استاد انکولوژی (سرطان‌شناسی)، در رابطه با این تحقیق چنین می‌گوید:

هنگامی که از این دو عامل به همراه یکدیگر استفاده می‌کنیم، می‌بینیم که تومورها در سراسر بدن حذف می‌شوند. در این رویکرد نیازی به شناسایی اهداف ایمنی خاص تومورها و سفارشی‌سازی سلول‌های ایمنی بیمار نیست.

در حال حاضر یکی از این عامل‌های تحریک کننده سیستم ایمنی برای استفاده در انسان تایید شده است و عامل تحریک کننده دیگر در قالب آزمایش‌های بالینی مختلفی برای استفاده در انسان مورد بررسی قرار گرفته است. لوی که نویسنده ارشد این مطالعه است، اضافه می‌کند که:

رویکرد ما تنها یک‌بار استفاده از مقادیر بسیار کمی از این دو عامل برای تحریک سلول‌های ایمنی تنها در داخل خود تومور است. در موش‌ها ما شاهد اثرات شگفت‌انگیز این روش بودیم و تومورهای سراسر بدن این حیوانات از بین رفتند.

سلول‌های ایمنی مانند سلول‌های T پروتئین‌های غیرطبیعی‌ای را که اغلب در سلول‌های سرطانی یافت می‌شوند، شناسایی کرده و به تومور حمله می‌کنند. با این حال، تومور به همراه رشد کردن خود اغلب از روش‌هایی برای سرکوب فعالیت سلول‌های T نیز استفاده می‌کند. در این روش جدیدی که لوی و تیم وی از آن استفاده کرده‌اند، مقدار بسیار اندکی از دو عامل تحریک کننده در محل تومور تزریق می‌شوند و سبب فعال‌سازی دوباره سلول‌های T می‌شوند. از آن‌جایی که این دو عامل به طور مستقیم در تومور تزریق می‌شوند، تنها سلول‌های T نفوذ کرده به داخل تومور را فعال می‌کنند.

در بررسی آزمایشگاهی این دو عامل در موش‌هایی که در دو ناحیه از بدن خود لنفوم داشتند، تزریق در محل یکی از لنفوم‌ها علاوه بر از بین بردن همان لنفوم سبب از بین رفتن لنفومی که در ناحیه دیگری از بدن موش بود نیز می‌شد. به این ترتیب، ۸۷ مورد از ۹۰ موش سرطانی درمان شدند. محققان نتایج مشابهی را در موش‌هایی تومورهای پستان، روده بزرگ و ملانوما داشتند، به دست آوردند. لوی در این مورد می‌گوید:

این یک رویکرد بسیار هدفمند است. تنها تومورهایی که اهداف پروتئینی‌ موجود در محل درمان را داشته باشند، مورد حمله قرار می‌گیرند. ما به اهداف خاصی حمله می‌کنیم بدون اینکه مشخص کنیم سلول‌های T دقیقاً چه پروتئینی را شناسایی کنند.

انتظار می‌رود که برای کارآزمایی بالینی این روش درمانی حدود ۱۵ بیمار مبتلا به لنفوم با درجه پایین ثبت نام کنند. لوی معتقد است که اگر این کارآزمایی بالینی موفق شود، این روش می‌تواند برای درمان انواع مختلفی از تومورها موثر باشد.

منبع:

واکنش شما:
like
0
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
0

دیدگاه ها

0 دیدگاه

اشتراک دیدگاه
avatar

wpDiscuz

© تمامی حقوق برای وبسایت ویاتک محفوظ است. نقل مطالب سايت تنها با ذکر و لینک به منبع مجاز است.