ویاتک | اخبار حوزه دانش، فناوری و تکنولوژی به همراه مطالب علمی جذاب

آیا زمان کنار گذاشتن ارابه‌های مرگ فرا نرسیده؟

+
death

در روزگاری که بیماری‌های قلبی عروقی، آسیب‌های مغزی، بیماری‌های ریوی و بیماری‌های عفونی علل اصلی مرگ و میر در کشورهای پیشرفته جهان هستند، اما در کشور ما هنوز هم تصادف‌های جاده‌ای از اصلی‌ترین علل مرگ و میر و مصدومیت‌ها هستند.

وقتی به بررسی آمار تلفات ناشی از تصادف‌های جاده‌ای در کشور می‌پردازیم، با حقیقت بسیار غم‌انگیری روبه‌رو می‌شویم. سالانه بیش از ۱۵ هزار مرگ و بیش از ۳۰ هزار مصدوم نتیجه تصادف‌های جاده‌ای کشور است. بر اساس آخرین آماری که از سوی سازمان پزشکی قانونی منتشر شده است، در ۶ ماهه نخست امسال بیش از ۸ هزار هم‌وطن جان خود را بر اثر تصادف جاده‌ای از دست داده‌اند و بیش از ۱۷ هزار هم‌وطن دچار مصدومیت شده‌اند.

tasadof

آمار فوق نشان می‌دهد که هر سال تعداد بسیار زیادی از هم‌وطنان ما جان خود را بر اثر تصادف‌های جاده‌ای از دست می‌دهند و تعداد بسیار بیشتری نیز دچار مصدومیت می‌شوند. اگر بخواهیم به بررسی مهم‌ترین عوامل دخیل در تصادف‌های جاده‌ای بپردازیم، با ۳ فاکتور مهم فرهنگ رانندگی، استاندارد جاده‌ها و کیفیت خودروها رو‌به‌رو خواهیم بود. از میان سه عامل مورد اشاره، در سال‌های اخیر کم و بیش به فرهنگ‌سازی رانندگی و بهبود جاده‌های کشور پرداخته شده است. اما در مورد کیفیت خودروها چطور؟ به طور قطع می‌توان گفت که کیفیت خودروهای داخلی نه‌تنها بهتر نشده است بلکه شاید بتوان گفت روز‌به‌روز شاهد تولید خودروهایی با کیفیت‌ پایین‌تر و عجیب آن‌که با قیمت بالاتر هستیم! البته گذاشتن نام خودروی داخلی بر روی خودروهایی که حاصل مونتاژ هستند خود موضوعی است که جای بحث دارد، اما از حوصله این مقاله خارج است.

امروز می‌خواهیم به بررسی این موضوع بپردازیم که آیا زمان آن نرسیده که دست از مونتاژ خودروهای بی‌کیفیتی بکشیم که هر ساله به عنوان یکی از عوامل اصلی دخیل در تصادف‌های جاده‌ای جان هم‌وطنان بسیاری را می‌گیرند و هیچ‌گونه بهبودی را نیز به خود نمی‌بینند؟

car-crashes

مونتاژ، کاری است که بسیاری از کشورها انجام می‌دهند، به عنوان مثال شرکت مرسدس بنز که دفتر مرکزی آن در کشور آلمان است، در اکثر کشورهای دنیا کارخانه دارد و خودروهای آن در این کشورها مونتاژ می‌شوند اما مونتاژ در کشور ما طور دیگری تعریف شده است! درست است، شاید بگویند که ما تحریم بوده‌ایم، جنگ بوده و بسیاری از مسائل دیگر، اما آیا این دلیل می‌شود که ما خودرویی که تولید آن ۲۰ سال پیش متوقف شده را همچنان تولید کنیم؟ بگذارید پژو ۴۰۵ که با توجه به آمار جدید منتشر شده، محبوب‌ترین خودروی داخلی بوده را مثال بزنیم. پژو ۴۰۵ نام یکسری خودرو بود که در سال ۱۳۶۶ توسط شرکت پژوی فرانسه تولید شدند و در سال ۱۳۷۶ نیز تولید آن‌ها خاتمه یافت. این خودروها در زمانی تولید شدند که شرکت پژو در اوج به سر می‌برد و تبلیغات بسیاری برای این خودروها انجام داد اما این خودرو در آن سال‌ها یک خودروی ایده‌آل بود نه در سال ۲۰۱۶٫ ایمنی این خودرو برای آن سال‌ها خوب بود نه برای زمان حال که بدنه خودروها از آلیاژهای بسیار پیشرفته ساخته می‌شوند. نمی‌خواهیم مثال دور از ذهنی بزنیم اما همین بس که دیسک ترمز خودروهای خارجی از سیلیکون کرباید ساخته می‌شود و این در حالی است که خودروی داخلی پژو ۴۰۵ که مثلاً به سیستم ABS مجهز است، توانایی  ترمز گرفتن با سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت را ندارد! کافیست امتحان کنید، با سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت با پژو ۴۰۵ مجهز به سیستم ترمز ABS محکم ترمز بگیرید، مشاهده می‌کنید که خودرو همچنان به حرکت خود ادامه می‌دهد و شما باید فرآیند ترمز گیری را ۲ الی ۳ بار انجام دهید تا ترمز عمل کند! شاید در شرایط عادی مشکلی به وجود نیاید و شما با ۳ بار ترمزگیری خودرو را متوقف کنید اما در سرعت بالا و به هنگام وقوع حادثه، همین ترمز عامل مرگ می‌شود.

شاید بتوان گفت که بزرگ‌ترین مشکل این کشور پراید است! خودروی بسیار بی‌کیفیتی که از نظر کیفیت و قیمت هیچ رقیبی ندارد!! این خودرو سالیانه جان هزاران نفر را می‌گیرد اما همچنان پرفروش است چون بازارش انحصاریست. اگر شما بخواهید خودروی ارزانی بخرید مطمئناً تنها یک گزینه دارید و آن هم پراید است، پژو RD نیز می‌توانید بخرید اما یک خودرو فرسوده محسوب می‌شود و با خرید آن، خودتان ضرر کرده‌اید و مطمئن باشید با خرید آن کیفیتی بیشتر از پراید نصیبتان نخواهد شد. متاسفانه در کشور ما، فاکتور نخست برای تولید یک خودرو سودی است که عاید خودروساز می‌شود و این خودروساز اصلاً به جان هموطنان خود کوچک‌ترین اهمیتی نمی‌دهد. متاسفانه خودروسازان داخلی یک بازار کاملاً انحصاری را به وجود آورده‌اند و جایی برای رقیب باقی نگذاشته‌اند و همچنان مشغول مونتاژ خودروهایی هستند که ۲۰ سال پیش تولیدشان متوقف شده است. اگر خودروسازان این خودروها را از نظر کیفی ارتقا می‌دادند جای بحثی نبود اما مشکل این‌جا است که خودروهای مونتاژ شده روزبه‌روز بی‌کیفیت‌تر و ناامن‌تر می‌شوند.

داستان کیفیت پایین خودروهای داخلی و هزینه‌های سنگینی که این خودروها بر دوش جامعه تحمیل می‌کنند بر کسی پوشیده نیست. در تصادف‌های جاده‌ای این کیفیت پایین به خوبی خودنمایی می‌کند، به نحوی که این سوال در ذهن مطرح می‌شود که آیا این خودروها آزمونی به اسم تست تصادف را گذرانده‌اند؟ اگر این خودروها چیزی به اسم تست تصادف را به خود ندیده‌اند، چطور به خیابان‌های کشور راه یافته‌اند؟ و اگر این خودروها در تست تصادف آزمایش شده‌اند، چگونه موفق شده‌اند از این تست نمره لازم را دریافت کنند و به خیابان‌ها راه پیدا کنند؟ مطمئن باشید که اگر پراید با توجه به استانداردهای جهانی مورد آزمایش قرار می‌گرفت، تنها پلاک خودرو سالم می‌ماند! البته بگذریم که خودروها موقع آزمایش پلاک نیز ندارند!

از خودروهای داخلی بگذریم و به سراغ کشور چین برویم! چند سالی است که روند واردات خودروهای چینی به شکل نگران‌ کننده‌ای افزایش یافته و این خودروها نیز به عامل مرگ هم‌وطنان ما تبدیل شده‌اند. این خودروها ظاهری بسیار فریبنده دارند اما از نظر کیفی دست کمی از خودروهای داخلی ندارند. متاسفانه یکی از عوامل محبوب شدن خودروهای چینی، اطلاعات پایین مردم در مورد این خودروها است و گول ظاهر آن‌ها را می‌خورند. البته در مورد خریدن خودروها چینی نیز باید به مردم حق داد، زیرا متاسفانه گزینه دیگری برای مردم باقی نمانده است. خودروهای چینی بازه قیمتی ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان را تصاحب کرده‌اند و برای خرید خودروی صفر در این بازه قیمتی، گزینه دیگری ندارید. اما اگر صفر بودن خودرو برای شما اهمیتی ندارد و می‌خواهید که خودروی شما حداقل از خودروهای چینی ایمن‌تر باشد و فنی آن نیز بهتر باشد، در این بازه قیمتی گزینه‌های بیشتری همچون نیسان ماکسیما (نسل قدیم)، میتسوبیشی لنسر، مزدا ۳، تویوتا کمری (نسل قدیم) و… را می‌توانید انتخاب کنید. خودروهای چینی همگی در تست‌های تصادف یا ستاره ایمنی دریافت نکرده‌اند و یا این‌که نیم ستاره ایمنی دارند، اما چه کسی اهمیت می‌دهد؟ تا وقتی جیب واردکننده پر می‌شود این موضوعات اهمیتی ندارند.

داستان تلخ خودرو‌های داخلی و چینی به کیفیت ساخت بسیار پایین آن‌ها ختم نمی‌شود! در حالی‌که خودروسازهای بزرگ جهان در حال حرکت به سمت ساخت خودروهای الکتریکی هستند، در کشور ما هنوز هم تاکید بر روی ساخت خودروهای بی‌کیفیتی است که علاوه بر استحکام بسیار پایین، با گازهای آلاینده خود هوای شهرها را آلوده می‌کنند و مشکل محیط زیست بسیار آلوده‌ای را برای شهروندان به ارمغان می‌آورند. با توجه به روند آلودگی ناشی آلاینده‌های خروجی از خودروهای فسیلی، اگر در سال‌های آینده نیز شاهد جولان دادن این خودروها در جاده‌های کشورمان باشیم، دور نیست روزگاری که محیط زیستی را نداشته باشیم که بخواهیم برای حفظ آن تلاش کنیم! البته بنزین بی‌کیفیت را نیز باید به لیست مشکلاتی که باعث آلودگی محیط زیست می‌شوند اضافه کرد. متاسفانه در داخل کشور بنزین و گازوییل کیفیت بسیار بسیار پایینی دارند و این را زمانی متوجه می‌شود که خودروی شما در اثر این بنزین بی‌کیفیت مشکل پیدا می‌کند و وقتی آن را روشن می‌کنید بوی بدی از اگزوز آن خارج می‌شود. وقتی که خودرو را نزد تعمیرکار خودرو می‌برید می‌گوید مشکل از بنزین بی‌کیفیت است و برای رفع این مشکل باید چندباری بنزین سوپر داخل خودرو بریزید!

پیشرانه دیزلی d5 خودروی ولوو XC90

پیشرانه دیزلی d5 خودروی ولوو XC90

در اروپا، اکثر مردم به خرید خودروهایی با پیشرانه دیزلی تمایل دارند، زیرا گازوییل سوختی ارزان و فراوان است و با توجه استانداردهای جدید آلایندگی که در اروپا تصویب شده است، پیشرانه‌های دیزلی نیز آلاینده‌های بسیار کمی را تولید می‌کنند و حتی در سطح پایین‌تری نسبت به خودروهای بنزینی قرار دارند. شاید اگر خودروهای داخلی نیز با یک پیشرانه دیزلی مطابق با استاندارد اروپا (نه با استاندارد ایران، زیرا اصلاً استاندارد درست و حسابی داخل کشور نداریم) تولید شوند قدری از مشکلات آلودگی هوا کاسته شود. متاسفانه مردم کشور ما نیز نسبت به خودروهای داخلی ذهنیت خوبی ندارند و به محض شنیدن نام دیزل، فوراً به یاد دود زیاد و بنز خاور و لیلاند می‌افتند! اما واقعاً این‌طور نیست و خودروهای دیزلی آلاینده بسیار پایینی نسبت به خودروهای بنزینی که هم اکنون داخل کشور تولید می‌شوند دارند. هم اکنون بسیاری از خودروسازهای بزرگ جهان نظیر لندروور، جگوار، مرسدس بنز، ب‌ام‌و، آئودی، ولوو، شورولت، تویوتا و… برای خودروهای خود یک پیشرانه دیزلی را نیز در نظر می‌گیرند که البته این پیشرانه، قدرت‌مندترین پیشرانه تولیدی آن‌ها نیز هست و گشتاور خارق‌العاده‌ای تولید می‌کند و آلایندگی آن نیز پایین‌تر از پیشرانه‌های بنزینی است. متاسفانه خودروسازهای داخلی و مسئولان محیط زیست کشور تنها از آلودگی هوا گله‌مند هستند و هیچ کاری برای جلوگیری از آن انجام نمی‌دهند. شاید اگر از پیشرانه‌های دیزلی نوین بر روی خودروها استفاده می‌شد شاهد ورود کم‌تر سرب به هوا بودیم و از بروز بسیاری از بیماری‌ها نظیر سرطان نیز جلوگیری می‌کردیم.

آینده خودروسازی متعلق به خودروهای الکتریکی و هیدروژنی

arian-iev2

این روزها خودروسازهای بزرگ جهان در مسیر حرکت به سمت ساخت خودروهای الکتریکی گام برمی‌دارند، خودروهایی که نه تنها آلودگی زیست محیطی را به دنبال ندارند، بلکه آلودگی صوتی ناشی از خودروهای فسیلی را نیز به حداقل رسانده‌اند. حال این سوال پیش می‌آید که آیا زمان آن نرسیده که ما نیز از ساخت ارابه‌های مرگ دست بکشیم و به سمت ساخت خودروهای الکتریکی حرکت کنیم؟

شاید این سوال در ذهن شما نقش بسته باشد که آیا ما می‌توانیم به سمت ساخت خودروهای الکتریکی حرکت کنیم؟ یا باید از فناوری‌های تسلا استفاده کنیم؟ اگر این سوال برای شما نیز مطرح شده است، جالب است بدانید که نخستین خودروی هوشمند الکتریکی جهان به نام آریانا ۷۹۲ در سال ۱۳۸۱ توسط یک مخترع ایرانی به نام جمشید آرین ساخته شده است. خودروی آریانا ۷۲۹ با استفاده از سیستم شارژ هوشمند توانسته بود مسافت ۱۰۰ کیلومتر را از زیباکنار تا رشت و بالعکس با پوشش خبری صدا و سیمای جمهوری اسلامی و خبرگزاری آسوشیتد پرس طی نماید. آریانا ۷۲۹ اولین خودروی الکتریکی جهان بود که بدون استفاده از سیستم PING-IN به صورت رباتیک قابلیت شارژ باتری‌ها را داشت و می‌توانست طی مدت ۵ دقیقه باتری‌های خود را به صورت رباتیک تعویض کند. این نشان می‌دهد که هستند کسانی که توانایی‌های خارق‌العاده‌ای در زمینه ساخت خودروهای الکتریکی دارند اما بر سر راه آن‌ها سنگ‌اندازی می‌شود.

۳ اختراع و نوآوری مهم در آریانا ۷۲۹ در اداره ثبت اختراعات ایران به ثبت رسید:

  • سیستم شارژ هوشمند به شماره ثبت اختراع ۰۲۸۳۸۰ (Robotic Charging System)
  • سیستم مسافرتی شارژ هوشمند به شماره ثبت اختراع ۰۲۸۳۸۱ (Robotic Exchange Battery)
  • خودروی هوشمند الکتریک به شماره ثبت اختراع ۰۲۸۳۸۲ (Intelligent Electric Vehicle)

آریانا ۷۹۲ در سال ۱۳۸۳ ساخته شد، یعنی زمانی که شرکتی به اسم تسلا که امروز پرچم‌دار خودروسازهایی است که در زمینه ساخت خودروهای الکتریکی فعالیت می‌کنند، وجود خارجی نداشت! حال سوال جالبی مطرح می‌شود و آن این‌که در حالی که نخستین خودروی هوشمند الکتریکی جهان در کشور ما و توسط یک مخترع ایرانی ساخته شده است، چرا در این زمینه هیچ جایگاهی نداریم و هنوز به دنبال ساخت ارابه‌های مرگ هستیم؟ سوال جالبی است و پاسخ آن را باید از مسئولینی جویا شد که تا به امروز از این ایده‌پرداز و مخترع بزرگ حمایت نکرده‌اند!

در روزگاری که ما می‌توانستیم در کنار خودروسازهای بزرگ جهان باشیم و شاید بهترین خودروهای هوشمند الکتریکی جهان را تولید کنیم (با توجه به این‌که نخستین خودروی هوشمند الکتریکی جهان ساخت ایران است و با اختراع‌های بزرگی همراه است)، اما هنوز هم درگیر ارابه‌های مرگی هستیم که هر ساله نه‌تنها جان هم‌وطنان بسیاری را می‌گیرند، بلکه محیط زیست را نیز به نابودی می‌کشانند! اما چرا؟

مثال آقای جمشید آرین نشان می‌دهد که ما می‌توانیم و مهم خواستن ما است و این‌که از نخبه‌های خود حمایت کنیم. همین امروز هم آقای آرین و نخبه‌های دیگر ایران به دنبال این موضوع هستند که روزی همه محصولات ما تولید داخل باشند و این محصولات با کیفیت بالای خود به کشورهای جهان نیز صادر شوند. امیدواریم که در آینده‌ای نزدیک شاهد حمایت از آقای جمشید آرین و سایر نخبه‌های کشورمان باشیم و در این صورت دور نیست روزگاری که به جای سوار شدن بر ارابه‌های مرگ، بتوانیم بر خودروهای هوشمند داخلی سوار شویم و به محیط زیست نیز به معنای واقعی احترام بگذاریم.

موضوع بعدی، خودروهای هیدروژنی هستند که البته هنوز عمومیت پیدا نکرده‌اند اما آینده درخشانی دارند. تویوتا برای نخستین‌بار با خودروی میرای این نوع پیل سوختی رابه نمایش گذاشت و قابلیت‌های آن را به همگان نشان داد. این نوع سوخت، معمولاً در کنار یک موتور الکتریکی کار می‌کند و آلایندگی آن صفر است. اما اگر بخواهیم یک چنین فناوری را در داخل کشور به کار بگیریم باید ابتدا قیمت هیدروژن را کاهش دهیم و ایستگاه‌های هیدروژن را گسترش دهیم تا بتوانیم از این خودروها در کنار خودروهای تماماً الکتریکی استفاده کنیم و آهسته آهسته خودروهای با پیشرانه احتراق درونی را کنار بگذاریم. اما این‌ها تا زمانی که تلاشی از سوی مسئولین مربوطه صورت نگیرد، در حد همان راه‌حل باقی می‌ماند. تا زمانی که جیب بسیاری از اشخاص به پیشرانه‌های احتراق درونی متصل است، فناوری خارجی‌ها ارزانی خودشان!

حال تصمیم با ما مردم است، آیا می‌خواهیم که دست به دست یک‌دیگر دهیم و با حمایت از نخبه‌ها در حفظ جان خود و محیط زیست کشورمان کوشا باشیم، یا این‌که می‌خواهیم با حمایت از خودروهای بی‌کیفیت، رکورد کشته‌های جنگ جهانی دوم را بشکنیم؟

منبع:

واکنش شما:
like
0
love
1
haha
0
wow
0
sad
1
angry
0

دیدگاه ها

0 دیدگاه

avatar

wpDiscuz

© تمامی حقوق برای وبسایت ویاتک محفوظ است. نقل مطالب سايت تنها با ذکر و لینک به منبع مجاز است.