ویاتک | اخبار حوزه دانش، فناوری و تکنولوژی به همراه مطالب علمی جذاب

فناوری ذخیره‌سازی اطلاعات به روایت تاریخ؛ قسمت دوم

+
history-of-data-storage-technology-2

روی فایل دلخواه راست کلیک کنید، روی گزینه Copy کلیک کنید، به پوشه دلخواه بروید و راست کلیک کنید و گزینه Past را بفشارید، این یکی از آسان‌ترین کارهایی است که امروز بشر می‌تواند انجام دهد، به همین سادگی!اما اگر واقعا فکر می‌کنید این یک کار خیلی ساده است، همین‌قدر بدانید که تاریخ و علم ذخیره سازی اطلاعات را زیر سوال برده‌اید. اگر می‌خواهید به مسیر پرتلاطم و افت و خیز علم ذخیره‌سازی اطلاعات پی ببرید، در سری مطالب “فناوری ذخیره سازی اطلاعات به روایت تاریخ” همراه ویاتک باشید.

در قسمت قبل از پیدایش و آغاز راه ذخیره سازی اطلاعات گفتیم و تا جایی پیش آمدین که نوار‌های مغناطیسی اختراع و همه گیر شده بودند و از انقلابی که IBM برای رسیدن بشر امروز به‌هارد دیسک‌های چند ترابایتی شروع کرد گفتیم. اکنون شما را با روند این انقلاب و دیگر اختراعات خوزه ذخیره سازی اطلاعات در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ آشنا خواهیم کرد. با ما همراه باشید.

Music tape

Music tape

این کمپانی فیلیپس بود که نخستین بار در سال ۱۹۶۳ نوار صوتی فشرده که با نام کاست آن‌ها را می‌شناسیم و برایمان بسیار هم خاطره انگیز است را ساخته و روانه بازار کرد و پس از آن کمپانی‌های بسیاری که اکنون صاحب‌نام و معروف هستند به این کار روی آوردند. جالب است بدانید فیلیپس این کاست را ساخت تا بتواند برای ماشین‌های الکترونیکی و رایانه‌های اولیه، وظایفشان را تعیین کرده و بر آن‌ها دیکته کند، اما دست تقدیر بر این منوال نبود و به جای آن، این کاست‌ها برای پخش موسیقی‌های ضبط شده استفاده شدند و به همین خاطر هم بسیار محبوب و معروف شدند. بعد‌ها در سال ۱۹۷۹ این سونی واکمن بود که وظیفه معروف و همه‌گیر شدن این کاست‌ها را به عهده گرفت و بسیار هم موفق شد و توانست بسیاری از مصرف کنندگان را به سمت این دستگاه ذخیره‌سازی اطلاعات سوق دهد.

IBM 2311

IBM 2311

کمپانی IBM را باید ستود، نه تنها به خاطر پیشرفت‌هایی که در زمینه ذخیره‌سازی اطلاعات برای جهانیان به ارمغان آورده بلکه به خاطر بی‌شمار خدمات ارزنده‌ای که به علوم رایانه ارزانی داشته است. ای بی ام از آن کمپانی‌های ارزشمندی است که اگر نبود، امروز احتمالا خیلی چیز‌ها نداشتیم. این دستگاه که می‌بینید به مدل قبلی خود بسیار شبیه است، اما از لحاظ کارایی و پرفورمنس بسیار سریع‌تر و بهتر است. هارد دیسک درایو به این بزرگی که در تصویر می‌بینید تنها ۷.۲۵ مگابایت حافظه ذخیره‌سازی دارد و سرعت آن ۱۵۶ کیلوبایت بر ثانیه است، شاید برایتان شوخی به نظر آید اما دقیقا به خاطر همین ویژگی‌های بود که بسیار هم معروف شد! این دستگاه در سال ۱۹۶۴ ساخته شد.

IBM 2314 direct access storage facility

IBM 2314 direct access storage facility

در سال ۱۹۶۵ این دستگاه یعنی IBM 2314 با ویژگی دسترسی مستقیم معرفی شد. این دستگاه هشت دیسک درایو داشت که در آن زمان فضای خالی بسیار بالا و قابل توجهی ارایه می‌کرد. ظرفیت این دستگاه ۲۹ مگابایت بود.

DRAM

DRAM

در سال ۱۹۶۶ دکتر Robert H. Dennard نخستین حافظه با قابلیت دسترسی پویا یا همان Dynamic Random Access Memory را به صورت سلولی ساخت و روانه بازار کرد. هر یک از این سلول‌ها شامل یک ترانزیستور بودند و می‌توانستند بیت‌ها را به عنوان بار الکتریکی در خود ذخیره کنند. ترازیستور‌ها یکی دیگر از بخش‌های دنیای امروز هستند که اگر نبودند به جرات می‌توان گفت اکنون نصف یا حتی بیشتر تکنولوژی امروز را نداشتیم، اما امروز شاهد آن هستیم که بشر می‌خواهد ترازیستور را هم بازنشسته کرده و برای پردازش به سراغ فیزیک کوانتوم و رایانه‌ها کوانتومی‌برود.

IBM 1360 Photo-Digital Storage System

IBM 1360 Photo-Digital Storage System

باز هم ای بی ام است که مفهومی‌ جدید را به رگ‌های تکنولوژی جهان رایانه تزریق می‌کند. دستگاهی که می‌بینید پایه گذار و نخستین نمونه از فیلم‌های ضبط شده در نوار‌های مغناطیسی است که توانست پایه و اساس بسیاری دیگر از تکنولوژی‌های امروز شود. این دستگاه در آزمایشگاه Lawrence Livermore نصب شد و می‌توانست یک تریلیون بیت اطلاعات را در خود ذخیره کند. ۱۳۶۰ از یک نوار فیلم باریک استفاده می‌کرد که اطلاعات روی آن توسط الکترون‌ها ذخیره می‌شدند و یک سری تکنیک‌های ظاهر سازی با مواد خیس و تر هم برای آن لازم بود.

IBM “Minnow” floppy disk drive

IBM “Minnow” floppy disk drive

این هم از چگونگی پیدایش فلاپی دیسکت‌ها! باز هم ای بی ام یک روش نوین را ارایه داد و توسعه و ساخت این فلاپی دیسک read-only را برای بارگذاری میکرو کد‌ها در کنترلر رایانه موسوم به مرلین یا (IBM 3330) که قابلیت دسترسی دیجیتال را داشت، در سال ۱۹۶۸ شروع کرد. این نخستین فلاپی دیسک Read/Only و ۸ اینچی بود که می‌توانست ۸۰ کیلوبایت اطلاعات ذخیره‌سازی کند. ساخت این دستگاه در سال ۱۹۷۱ به پایان رسید و بعد‌ها ای بی ام توانست نسخه Read/Write آن را نیز بسازد.

IBM 3330

IBM 3330

این همان دستگاهی است است که ای بی ام نخستین فلاپی دیسک دنیا را که خود ساخته بود، به عنوان دیسکت راه انداز، در آن استفاده کرد. این دستگاه با در نظر گرفته شدن همه جوانب تکنولوژی آن روزها، طوری ساخته شده بود که کارایی بیشتر را در یک کالبد کوچک‌تر ارایه دهد و واقعا هم همینطور بود. این دستگاه می‌توانست ۱۰۰ مگابایت اطلاعات ذخیره‌سازی کند. سرعت انتقال اطلاعات هم ۸۰۶ کیلوبایت بر ثانیه بود. در واقع این پیشرفته‌ترین و کوچک‌ترین دستگاه ذخیره‌سازی دوران خود بوده است.

ILLIAC IV supercomputer

ILLIAC IV supercomputer

تعجب نکنید، این یک ابر رایانه است به اسم ILLIAC IV که در سال ۱۹۷۱ تحویل مرکز تحقیقاتی ناسا در Moffett Field کالیفرنیا داده شد. این ابر رایانه ازفناوری Processing Element Memory یا (PEM) که ساخت شرکت Fairchild بود بهره می‌برد و می‌توانست ۱۶,۸۳۴ بایت اطلاعات را در هر یک از ۶۴ هسته خود ذخیره کند.

Intel 1103 memory chip

Intel 1103 memory chip

کمپانی اینتل را هم که محال است نشناسید. رونمایی از چیپ حافظه ۱۱۰۳ اینتل در سال ۱۹۷۱ اگرچه آغازی بود بر یک انقلاب دیگر، اما پایانی هم بود بر کور مموری‌های مغناطیسی که گاها یک تن وزن و اندازه ای برابر با یک اتاق داشتند. این اینتل بود که مرحله دوم انقلاب ذخیره‌سازی اطلاعات را رقم زد و این شد که اکنون ماژول‌های دو یا چهارتایی DRAM با ظرفیت‌های ۳۲ و ۶۴ گیگابایتی با فرکانس کاری بالای ۳۰۰۰ مگاهرتز در رایانه‌هایمان نصب می‌کنیم و از بازی‌های چند ۱۰ گیگابایتی لذت می‌بریم.

IBM 3340 data module

IBM 3340 data module

ای بی ام ۳۳۴۰ در سال ۱۹۷۳ معرفی شد. این دستگاه بر اساس تکنولوژی موسوم به “Winchester” توسعه یافته بود و شامل هد‌های خواندن/نوشتن، و صفحاتی بود که مکانیزم دسترسی را داشتند و در یک فضای بسته و مهر و موم ارایه می‌شدند. گفتی است وقتی دستگاه خاموش می‌شد، هد‌ها به آرامی‌در روی پالت‌های می‌نشستند تا آسیبی به آن‌ها وارد نشود.

IBM 3850 mass storage system

IBM 3850 mass storage system

سال ۱۹۷۴، ای بی ام ۳۸۵۰ معرفی شد و واحد جدید گیگابایت را تبدیل به چیزی عادی در گفتمان مردم کرد. این دستگاه ۴,۷۲۰ کارتریج داشت و می‌توانست ۲۳۶ گیگابایت اطلاعات را ذخیره‌سازی کند. البته باید از اندازه ۲۰ متری آن هم برایتان بگوییم! ای بی ام برای تبلیغ این دستگاه ادعا می‌کرد که قیمت آن نسبت به ارزشی و کارایی ای که دارد، آن را ۱۰‌ها برابر ارزان‌تر از سیستم‌های online magnetic disk می‌کند.

DEC RL01

DEC RL01

در سال ۱۹۷۵ DEC RL01 به عنوان جانشینی خلف برای درایو RK05 معرفی شد. این دستگاه تلاشی از سوی کمپانی‌ها برای کاهش هزینه‌های نگهداری، در عین قابل اطمینان بودن عملکرد حافظه‌های ذخیره‌سازی بود. این دستگاه ۵ مگابایت حافظه داشت و دو سال بعد نسخه ۱۰ مگابایتی آن عرضه شد.

dynamic random-access memory

dynamic random-access memory

در سال ۱۹۷۶ وزارت اقتصاد ژاپن متوجه شد، می‌تواند ژاپن را به یک رهبر در صعنت حافظه‌های با دسترسی پویا یا همان DRAM‌ها تبدیل کند، به این دلیل که در اوایل ۱۹۷۰ DRAM‌ها تبدیل به یک نمونه تجاری موفق شدند و فروش آن‌هال افزایش یافت و تقاضا‌های میلیونی برای آن‌ها ثبت شد و صنعت DRAM‌ها به یک بازار فروش انبوه بدل گردید. از این رو وزارت اقتصاد ژاپن در همین سال کمپانی‌های به نام امروزی، یعنی هیتاچی، فوجیتسو، میتسوبیشی، NEC و توشیبا را تاسیس کرد تا حافظه‌های DRAM 64 کیلوبایتی بسازند. ژاپن در این هدف موفق شد و توانست آمریکایی‌ها را کنار بزند و همین امر آمریکا را تحریک کرد.

LaserDisc

LaserDisc

دیسک لیزری نخستین بار تحت عنوان “Discovision” توسط MCA و فیلیپس، در سال ۱۹۷۸ رونمایی شد و نخستین بار در آمریکای شمالی به فروش رفت، و نخستین محتوایی که در قالب این دسیک‌های لیزری به فروش رفت، فیلم سینمایی مشهور “آرواره‌ها” بود. دیسک لیزری نسبت به رقبای خود، محتوای صوتی و تصویری به مراتب با کیفیت‌تری ارایه می‌داد، اما ابزار پخش کننده آن به صورت فزاینده‌ای برای مصرف کنندگان گران تمام می‌شد

IBM 62PC Piccolo

IBM 62PC “Piccolo” The World’s first 8-inch HDD

خب دوستان تا این‌جای تاریخ، اختراعات و تکنولوژی‌ها و علوم کافی برای ذخیره‌سازی اطلاعات پدید آمده است. از این پس تاریخ بهینه سازی این ادوات شروع می‌شود و رفته رفته ابزار و دستگاه‌ها کوچک و کوچک‌تر می‌شوند. دیگر موضوع تکنولوژی و ایده و علم ذخیره‌سازی نیست، چون با کاری که ژاپن کرد و از آن گذشته عملکردی که‌ هارد دیسک‌ها و هد‌ها و DRAM‌ها و چیپ‌ها داشتند، به همه جهانیان ثابت شد که آینده همین چیز‌ها هستند و دیگر زمان درام و کارت‌های پانچ و هسته‌های مغناطیسی به سر آمده است. در سال ۱۹۷۹، این ای بی ام بود که باز هم یک مسیر جدید آغاز کرد و روند کوچک سازری را استارت زد. دستگاهی که در تصویر فوق می‌بینید، در واقع همان‌ هارد دیسکی است که اکنون در رایانه خود دارید و تنها تفاوت آن‌ها کوچک شدن اندازه و بالا رفتن ظرفیت است. این‌هارد دیسک ۶۴.۵ مگابایت حافظه ذخیره‌سازی دارد و اندازه صفحات مغناطیسی آن ۸ اینچ است. جا دارد بگوییم که علم مغماطیس، هنوز هم پایه و اساس ذخیره‌سازی اطلاعات محسوب می‌شود و این علاوه بر فواید و ثمرات آن در دیگر علوم است.

در قسمت بعدی خواهید دید که دی‌وی‌دی‌ها و فلش دیسک‌های کوچک، با پورت‌های یواس‌بی، چگونه همه چیز را متحول کردند. شماره بعدی، قسمت پایانی مطالب سه‌گانه “فناوری اطلاعات به روایت تاریخ” خواهد بود. بنابراین، آن را از دست ندهید.

منبع:

واکنش شما:
like
1
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
0

دیدگاه ها

0 دیدگاه

avatar

wpDiscuz

© تمامی حقوق برای وبسایت ویاتک محفوظ است. نقل مطالب سايت تنها با ذکر و لینک به منبع مجاز است.