ویاتک | اخبار حوزه دانش، فناوری و تکنولوژی به همراه مطالب علمی جذاب

تاثیر بازی پوکمون گو بر روی مغز همانند مواد مخدر است

+
Pokemon-GO-TD-B2-AH-7

در اوایل همین ماه گفته می‌شد که بازی پوکمون گو برای سلامت روان ما مفید است و یکی از دلایل این سخن نیز این است که پوکمون گو افراد را مجبور می‌کند که از خانه بیرون آمده، به پیاده‌روی بپردازند و با افراد بیشتری در تعامل باشند. اگر این موضوع هیچ سودی نداشته باشد حداقل می‌تواند روابط اجتماعی انسان‌ها را بهبود ببخشد. اما حالا مطالعات جدید چیز دیگری می‌گویند! با توجه به گفته‌های پروفسور ایلان بارِن‌هولتز از مرکز علوم مغزی و سیستم‌های پیچیده دانشگاه آتلانتیک فلوریدا، بازی پوکمون گو ممکن است بتواند نگرش ما را در مورد این که چه چیزی واقعی است و چه چیزی مجازی، تغییر دهد. طبق گفته‌های پروفسور، این بازی واقعیت افزوده جدید که از سوی نیانتیک منتشر شده و پوکمون گو نام دارد در حال تخریب سیستم پاداش مغز افراد است و دلیل این که افراد حاضر هستند مسیرهای طولانی را طی کنند تا بتوانند یک موجود مجازی را شکار کنند نیز همین است.

به تازگی گزارشاتی منتشر شده‌اند مبنی بر این که برخی از بازی‌کنان حاضر شده‌اند که برای تکمیل این بازی دست از کار خود کشیده و یا مرتکب جرم شوند! با توجه به این که واقعیت افزوده مرزهای بین دنیای واقعی و مجازی را کم‌رنگ‌تر از گذشته ساخته، می‌تواند ما را دچار نوعی دوگانگی کند. پروفسور بارِن‌هولتز نشان می‌دهد که وابستگی بیش از حد افراد به این بازی تاثیری مشابه استفاده مواد مخدر، غذاهای بی‌خاصیت و یا هر محرک مصنوعی دیگری را در سیستم پاداش مغز می‌گذارد.

وی در این خصوص می‌گوید:

elan barenhartz

ما با انجام این کار، اطراف خود را از دست داده و به خود انگیزه و بازخورد می‌دهیم تا کارهایی که هیچ‌گاه تجربه نکرده‌ایم را انجام دهیم، درست همانند مواد مخدر شما اصلاً خبر ندارید که این بازی شما را به کجا می‌برد.

مطالعات پیشین نشان دادند که انجام بازی‌های ویدیویی باعث می‌شود دوپامین از انتهای آکسون‌های نورون‌هایی که جسم سلولی آن‌ها در هسته‌ی سیاه قرار دارد، به درون اجسام مخطط در عقده‌های قاعده‌ای مغز آزاد شود و همین باعث می‌شود که احساس بسیار خوبی به شخص دست دهد. همین ماده شیمیایی درست وقتی که شخص آمفتامین‌ها را تزریق می‌کند نیز در مغز آزاد می‌شود و به همین دلیلی شخصی که به مصرف مواد مخدر اعتیاد دارد، پس از مصرف این مواد برای مدت زمانی اندک دچار نشئگی می‌شود، این دوپامین است که باعث می‌شود شخص احساس خشنودی کند. این پدیده در دراز مدت باعث آسیب‌های جبران ناپذیری می‌شود و برای سلامتی افراد بسیار مضر است.

تا به امروز بارها شنیده‌ایم که اعتیاد به بازی‌های ویدیویی همانند اعتیاد به مواد مخدر است اما آن‌چه که پروفسور بارِن‌هولتز نشان می‌دهد هشدار بسیار جدی‌تری به افراد است. وی می‌گوید که در آینده نزدیک سیل عظیمی از بازی‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده منتشر خواهند شد که افراد را از جهان واقعی به جهانی دیگر “با مناظر مجازی و موجودات خیالی” می‌برند و این یک خطر بسیار جدی بوده که در کمین افراد است و خطر اعتیاد به بازی‌ها را چندین برابر افزایش می‌دهد. وی بازی‌های واقعیت افزوده همچون پوکمون گو را به فیلم‌های سینمایی تشبیه می‌کند و می‌گوید:

elan barenhartz

دلیل این که افراد با این بازی از نظر احساسی و عاطفی ارتباط برقرار کرده‌اند، دقیقاً همان دلیلی است که افراد را غرق در داستان یک فیلم سینمایی می‌کند. این افراد بی‌اندازه در داستان فیلم غرق می‌شوند و این در حالی است که می‌دانند آن‌چه را که می‌بینند تنها در تلویزیون بوده و در دنیای واقعی رخ نداده است اما باز هم آن را باور می‌کنند.

پروفسور بارِن‌هولتز برای آن که مشاهدات خود را اثبات کند به یکی از نظریه‌‌های شناختی که می‌گوید ما برای پردازش اطلاعات جهان اطراف خود تنها از مغز استفاده نمی‌کنیم بلکه کل بدن ما درگیر پردازش است، اشاره می‌کند. این موضوع باعث می‌شود که بازی‌های واقعیت افزوده همانند فیلم‌های سینمایی واقعی‌تر از آن‌ چیزی که هستند به نظر برسند.

نظر شما در خصوص گفته‌های پروفسور بارِن‌هولتز چیست؟

منبع:

واکنش شما:
like
0
love
0
haha
0
wow
0
sad
0
angry
0

دیدگاه ها

0 دیدگاه

avatar

wpDiscuz

© تمامی حقوق برای وبسایت ویاتک محفوظ است. نقل مطالب سايت تنها با ذکر و لینک به منبع مجاز است.