ویاتک | اخبار حوزه دانش، فناوری و تکنولوژی به همراه مطالب علمی جذاب

آیا پلاسکو توسط نانوترمایت تخریب شد؟

۲

در تاریخ ۳۰ دی ۱۳۹۵ (۱۹ ژانویه ۲۰۱۷) ساختمان ۱۷ طبقه پلاسکو در شهر تهران حدود ساعت ۸:۰۰ آتش گرفت و پس از چند ساعت آتش‌سوزی در حدود ساعت ۱۱:۳۳ فرو ریخت.

یک روز بعد یعنی در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ گروه معماران و مهندسان حقیقت‌یاب حادثه ۱۱ سپتامبر بیانیه‌ای را صادر و عنوان کرد که بدون اينكه بخواهد تعجيل و پيش ‌داوری در مورد دلايل تخريب ساختمان پلاسكو انجام دهد، با احترام به رئيس جمهوری ايران، آقای روحانی، مقامات مسئول و مردم ايران تحقيق و بررسی علت حادثه را انجام خواهد داد و گزارش آن را منتشر می‌نمايد. این گروه حقیقت‌یاب که به منظور بررسی دلایل فروپاشی برج‌های دوقلو و یافتن حقیقت آن تشکیل شده است، متشکل از بیش از ۲۷۵۰ معمار و مهندس است. نتیجه بررسی‌های علمی این تیم در مورد حادثه ۱۱ سپتامبر ثابت کرد که برج‌های دوقلو توسط نانوترمایت تخریب شده‌اند و این حادثه از پیش برنامه‌ریزی شده بوده است.

گروه معماران و مهندسان حقیقت‌یاب حادثه ۱۱ سپتامبر سرانجام در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۱۷ گزارش بررسی‌های خود پیرامون آتش‌سوزی و ریزش ساختمان پلاسکو را منتشر کرد. در ادامه این مقاله می‌خواهیم به بخش‌هایی از این گزارش اشاره کنیم.

در قسمتی از بخش ابتدایی این گزارش چنین بیان شده است که:

بر اساس داده‌ها و اطلاعاتی كه گروه ما جمع‌آوری كرده است و آناليزهای به‌دست آمده، كارشناسان ما با درجه اطمينان بالايی اعلام می‌كنند که فرضيه تخريب مهندسی شده (عمدی) با استفاده از تركيبی از مواد آتش‌زا و منفجره بسيار قوی و محتمل می‌باشد.

در ادامه این گزارش بیان می‌شود که همان‌طور که در روش‌های علمی تعیین شده در NFPA 921 در فصل ۲۳ (انفجارها) و فصل ۲۴ (آتش‌زاها) بیان شده است، توجه بسیاری باید صرف بررسی مسائل مختلف شود. و این بررسی‌ها برای دست‌یابی به یک فرضیه نهایی باید با مصاحبه با افرادی که پیش از حادثه به ساختمان دسترسی داشته‌اند، همراه شود.

سپس توصیه می‌شود که فرضيه ريزش ساختمان بر اثر حريق يا انفجارهای تصادفی داخل آن يا تركيبی از هر دو مردود اعلام نگردد تا زماني‌كه تمام داده‌ها و اطلاعات آناليز گردد. و در ادامه همین بخش می‌افزاید که به هر حال ما به شواهد و دلايلی دست نيافتيم كه نشان دهد علت تخريب ساختمان، آتش‌سوزی و انفجارهای تصادفی باشد.

پس از آن در بخشی از مقاله به بیان قسمت‌هایی از استاندارد NFPA 921 (انجمن ملی حفاظت در برابر آتش آمریکا) می‌پردازد که با استفاده از آن‌ها می‌توان آنالیز تخریب پلاسکو و یافتن علت آن پرداخت و عنوان می‌کند که گزارش حاضر نیز تا حد بسیار زیادی بر پایه همین استاندارد تهیه شده است. این گزارش پس از بیان قسمت‌هایی از استاندارد NFPA 921، به معرفی ساختار ساختمان پلاسکو می‌پردازد که در ادامه بخش‌هایی از آن را می‌خوانیم.

ساختمان پلاسكو در سال ۱۳۴۱ (۱۹۶۲ میلادی) افتتاح شد. اين سازه اسكلت‌فلزی به ارتفاع ۴۲ متر شامل ۱۵ طبقه بالای سطح زمین و ۲ طبقه زيرزمين بود. به نظر می‌رسد که در هيچ منبعی از طول و عرض ساختمان صحبت نشده است اما با توجه به عكس‌های موجود به نظر می‌رسد ۲۰ متر عرض در ضلع‌های شمالی و جنوبی و ۲۲ متر عرض در ضلع‌های شرقی و غربی دارد. ضلع جنوبی مجاور خيابان قرار گرفته است و ضلع شمالی به مركز خريد ۴ طبقه‌ای كه تقريبا ۶۰ متر طول دارد، متصل است.

در ضلع شمالی و جنوبی از ستون‌های فلزی استفاده شده است كه تيرهای فلزی به صورت مورب به ستون‌ها متصل شده‌ و آن‌ها را ساپورت مي‌كند. در ضلع شرقی و غربی از ستون‌های فلزی استفاده شده كه تيرهای فلزی افقی آن‌ها را به يكديگر متصل نموده است. همانطور كه در نقشه تقريبی ساختمان پلاسكو مشخص است، ضلع‌های شمالی و جنوبی از ۱۱ تكه و ضلع‌های شرقی و غربی از ۱۲ تكه تشكيل شده‌اند كه بين هر قسمت يک ستون تعبيه گرديده است. جمعاً ۵۰ ستون فلزی عمودی به‌كار گرفته شده است. ضلع‌های شمالی و جنوبی هر كدام شامل ۱۱ ستون است. علاوه بر اين، ۴ ستون قطور در گوشه‌های ساختمان و ۴ ستون قطور فلزی در داخل سازه به‌كار گرفته شده است. ستون‌های گوشه و ۲ ستون نزدیک هر ستون‌ داخلی قطری دوبرابر قطر ستون‌های محيطی سازه دارند.

سپس گزارش به بیان جدول زمانی حادثه و خلاصه شرح حادثه می‌پردازد و بخش‌هایی از صحبت‌های افراد حاضر در صحنه حادثه از جمله جلال ملکی (سخنگوی آتش‌نشانی) و سعید کمانی (آتش‌نشان) را ذکر می‌کند. در ادامه گزارش به بررسی شواهدی پرداخته می‌شود که نشان می‌دهند تخریب پلاسکو مهندسی‌شده بوده است، در ادامه قسمت‌هایی از این بخش از گزارش را می‌خوانیم.

انفجارهای قبل از تخريب  

بر اساس توصيه NFPA 921 اولين كار در ارزيابی حادثه حريق و انفجار اين است كه مشخص گردد حادثه بر اثر آتش‌سوزی بوده يا انفجار يا
تركيبي از هر دو. بر اساس گزارش شاهدان عينی و اطلاعات به‌دست آمده در ايران ما تشخيص داديم، اين حادثه شامل آتش‌سوزی و انفجار بوده است. در ابتدا انفجارهای كوچک و متناوبی در بازه‌های زمانی مختلف، قبل از تخريب اصلی اتفاق افتاده است. اين نكته در اظهارات سعيد كمانی هم كه در صحنه اطفا حريق بر روی نردبان آتش‌نشانی بوده است تاييد می‌گردد. سعید کمانی در این رابطه بیان کرده:

هنگامی كه من در ارتفاع بودم با تعجب صدای انفجارهای كوچكی را مي‌شنيدم، پشت هر پنجره‌ای سيلندر گاز قرار داشت.

در مرحله دوم، يک رشته انفجارهای قوی چند دقيقه قبل از تخريب كامل ساختمان رخ می‌دهد، اين مورد حداقل توسط دو تن از شاهدان عينی و ويديوهای موجود تاييد می‌گردد.

دقيقاً يادم نمی‌آید اما پس از خروج دود سفيد، انفجار عظيمی رخ داد كه شوک آن به من هم رسيد.

جلال ملكی (سخنگوی سازمان آتش نشانی) نیز بیان کرده:

همه چيز تحت كنترل بود كه ناگهان بر خلاف انتظار ما دو يا سه انفجار در قسمت‌های بالايی ساختمان ظرف دو يا سه دقيقه به وقوع پيوست.

همچنين در يكي از ويديوها مشخص است که در گوشه شمال شرقی ساختمان در حدود طبقات سوم الی ششم انفجارهایی رخ می‌دهد. دقيقاً مشخص نيست که آیا اين انفجارها همان مواردی است كه آقای كمانی و آقای ملكی به آن‌ها اشاره كرده‌اند يا خیر. علاوه بر اين در ويديوهاب متعدد مشاهده می‌شود كه يک انفجار قوی در ميانه ضلع جنوبی ساختمان حدوداً طبقه يازدهم اتفاق می‌افتد و پس از آن فوراً ساختمان تخريب می‌گردد. وقوع انفجار لحظاتی قبل از تخريب ساختمان توسط آقای جلال ملكی تاييد شده است.

آتش‌سوزی مورد نظر كاملاً اطفا شده بود كه ناگهان يک انفجار قوی در طبقات بالا رخ داد و پس از چند ثانيه كل ساختمان تخريب شد.

علت

به منظور ارائه يک فرضيه معتبر جهت علت رخداد آتش‌سوزی، انفجار و حادثه تخريب پلاسكو بايد دليل يا دلايل انفجارهای قبل از تخريب را بررسی كرد. در جستجوی يافتن علت اين انفجارهای ابتدا بايد به منابع سوخت موجود در ساختمان توجه كنيم كه انفجار آن‌ها چه نوع خسارت‌هایی ايجاد می‌كند و خسارت‌های آن‌ها چه ويژگی‌هایی دارد.

تاكنون هيچ منبع سوخت  محتملی از مواد منفجره شناسایی نشده است. در ابتدا ظن به انتشار گاز مايع و انفجار آن می‌رفت، به‌طور مثال مهدی چمران عضو شورای شهر تهران ادعا می‌کند كه انفجار به علت وجود تانک گازوييل كه در طبقات بالا قرار گرفته بود به رخ داده است. همچنين سخنگوی شركت ملی گاز ايران اعلام كرده است كه ساختمان پلاسكو به سيستم گازكشی شهری متصل نبوده است و هیأت امنا ساختمان پلاسكو اعلام كرده است كه هيچ گونه تانک گازوييلی در طبقات بالای ساختمان قرار نداشته است.

بر اساس اظهارات مقامات دولتی فرضيه انفجار به علت انشتار گاز مایع رد می‌گردد، ما نيز هيچ‌گونه اطلاعاتی در مورد استفاده از سوخت‌های ديگر در ساختمان به‌دست نياورديم. متاسفانه ما هيچ داده و اطلاعاتی در مورد صحبت سخنگوی سازمان آتش‌نشانی تهران آقای جلال ملكی به‌دست نياورديم. او گفته بود که:

به دليل اينكه ما با موادی كه قابليت انفجار داشتند برخورد كرديم با دستور فرمانده ارشد عمليات اقدام به تخليه ساختمان كرديم.

اين نكته نيز حائز اهميت است كه حريق در طبقه نهم الی پانزدهم وجود داشت و انفجارهایی كه منجر به تخريب ساختمان شد بين طبقات سوم الی ششم رخ داده است. در اين طبقات به نظر نمی‌رسد منبع جرقه و حرارت وجود داشته باشد، به جز شک به وجود مواد منفجره. اين حقيقت به تنهایی می‌تواند فرضيه ريزش و تخريب ساختمان بر اثر آتش‌سوزی را رد كند.

با توجه به نوع خسارت فيزيكی حاصل از انفجار اول كه بر طبق گفته جلال ملكی موجب تخريب پنجره‌های ساختمان گرديد و بر اساس اين حقيقت كه آتش‌نشانان بعد از انفجار اول اقدام به فرار از ساختمان از  طریق پنجره‌ها كردند، به نظر می‌رسد در اولين انفجار راه‌پله‌ها و آسانسور تخريب گرديده است. علاوه بر اين آتش شديد و دودی كه ممكن است ناشی از انفجار به وجود آمده باشد، مانع از خروج آتش‌نشانان از راه‌پله می‌شده است.

از نظر ویژگی‌های انفجار می‌دانیم که یک انفجار چندگانه بود و یک رویداد انفجاری منفرد نبود. همچنين می‌دانیم که انفجار بزرگ‌تر به اندازه‌ای قوی بود كه آتش‌نشانان داخل و خارج ساختمان آن را احساس كردند. علاوه بر اين انفجارها به قدری قوی بود كه سازمان آتش‌نشان تهران معتقد است که این انفجارها مستقیماً می‌توانست سازه را تخريب كند. برای مثال مشرق نيوز گزارش داده است كه آقای ملكی می‌گويد “علت تخريب ساختمان چندين انفجار شديدی بود كه رخ داد” همچنين طبق گفته حداقل دو تن از آتش‌نشانان لرزش كل ساختمان به علت انفجاری بود كه رخ داد. لرزش كل ساختمان قبل از ریزش آن با فروپاشی پيش‌رونده سازگار نیست، در فروپاشی پيش‌رونده ما انتظار داریم سازه خم شود یا فرو ریزد.

آنالیز صدا

گام بعدی پس از بررسی خصوصيات انفجار، آناليز صدای انفجار قوی قبل از تخريب ساختمان پلاسكو است. با توجه به ويديوهای ثبت شده و همچنين گزارش‌های آقای ملكی اين حقيقت دريافت می‌شود كه ۷ خوشه صدا يا پالس صدا ظرف مدت ۰٫۵۱۱ ثانيه رخ داده است. در جدول زير زمان هر پالس، فاصله زمانی هر پالس و مجموع زمان‌های سپری شده از اولین پالس نشان داده شده است.

پالسزمان وقوعفاصله زمانیمجموع زمان سپری شده
12.1440
22.2320.0880.088
32.3210.0890.177
42.442 0.1210.298
52.5440.1020.4
62.5890.0450.445
72.655 0.0660.511

۴ ویژگی سبب می‌شود که ما فرضیه تولید این پالس‌های صوتی توسط انفجار گاز مایع یا سایر انفجارهای خودبه‌خودی را رد کنیم:

  1. ثبت ۷ پالس صوتی، در صورتی که در یک انفجار خودبه‌خودی انتظار می‌رود یک پالس صوتی ثبت شود.
  2. فاصله بين پالس‌های صوتی بسيار كوتاه‌تر از آن است که بر اثر افتادن سقف ها بر روی يكديگر ایجاد شده باشند. برای اينكه يک سقف بر روی سقفی ديگر با فاصله ۲٫۳۴ متر سقوط كند، زمانی حدود ۰٫۶۹ ثانيه طول می‌كشد كه بیشتر از کل زمانی است که ۷ پالس صوتی در طول آن ثبت شده‌اند.
  3. دوره زمانی هر پالس صوتی بسیار کوتاه است و چنین پالس‌هایی بیشتر با صداهای ایجاد شده توسط مواد منفجره همراه هستند.
  4. پالس‌های صوتی از نظر بزرگی و کیفیت بیش از اندازه شبیه یکدیگر هستند که نتیجه حوادث خودبه‌خودی جدا از یکدیگر باشند.

انفجارهای هنگام تخریب سازه

ظرف مدت یک يا دو ثانيه بعد از شنيدن آخرين صدای مهيب انفجار كه از سمت ضلع جنوبی در حدود طبقه ۱۱ صادر گرديد، انفجارهای متعدد ديگری در قسمت‌های مختلف ساختمان اتفاق افتاد و سازه تخريب شد. بر اساس ويديويی كه از سمت جنوب شرقی گرفته شده است (تصویر شماره ۵)، تقريباً دو ثانيه قبل از ريزش سقف ساختمان، ۲ توده پرانرژی و پرسرعت گاز از ضلع جنوبی و ضلع شرقی ساختمان بيرون می‌زند. به محض اينكه سقف ساختمان شروع به ريزش می‌كند، تقريباً زير محلی كه اولين توده غبار پرانرژی بيرون می‌زند، ما خروج دو رشته توده غبار را مشاهده می‌كنيم كه از بالای شرقی‌ترين قسمت ضلع جنوبی شروع و به ميانه‌های ضلع شرقی ختم می‌شود. ویدیو ثبت شده از ضلع شرقی (تصویر شماره ۳)، مشابه همان توده‌های غبار را نشان می‌دهد كه از ميانه ضلع شرقی خارج می‌شوند.

ویدیو ثبت شده از ضلع جنوبی (تصوير شماره ۱) مشابه همان توده‌های غبار را نشان می‌دهد که از سمت شرقی ضلع جنوبی خارج شده‌اند. شبيه همان توده‌های غباری که از سمت شرقی ضلع جنوبی خارج شده‌اند. ویدیویی که از نمایی نزدیک‌تر سمت جنوب‌شرقی ساختمان را به تصویر کشیده است (تصویر شماره ۲) دو توده غباری را نشان می‌دهد که از بخش‌های شرقی و غربی ضلع جنوبی ساختمان خارج شده‌اند.

ویدیو دیگری که از نمایی دورتر سمت جنوب‌غربی ساختمان را نمایش می‌دهد (تصویر شماره ۴)، سری دوم خروج غبارها از ضلع جنوبی را به تصویر کشیده است. همچنین در این ویدیو حداقل ۳ فلاش دیده می‌شود که یکی از این فلاش‌های در اسکرین‌شات تهیه شده از این ویدیو مشاهده می‌شود.

علت

دو دليل برای خروج تودهای غبار از ساختمان پلاسکو مفروض است. فرضیه اول خروج غبارها در نتیجه انفجار مواد منفجره‌ای است که برای تخریب پلاسکو به کار برده شده‌ است. فرضیه دوم خروج غبارها به دنبال فشرده شدن هوا بر اثر سقوط سقف طبقه‌های بالا بر روی طبقه‌های پایین‌تر است. چندین ویژگی در مدل و شکل خروج غبارها از ساختمان وجود دارد که فرضیه اول را تقویت می‌کند و صحت فرضیه دوم را دچار شبهه می‌کند:

  1. با توجه به انفجارهایی که به خوبی در ویدیوها ثبت شده است، منطقی به نظر می‌رسد که خروج غبارها به دنبال انفجارها رخ داده باشد. فرضیه فشرده شدن هوا نیاز به سناریویی دارد که ابتدا انفجارها تا زمان شروع فروپاشی رخ می‌دهد و سپس همه آثار آن انفجارها متوقف می‌شود!
  2. فرضیه فشرده شدن هوا نیازمند این است که سقف‌ها به صورت یک‌تکه جدا شده و به سرعت بر روی طبقه‌های پایین‌تر سقوط کنند بدون اینکه ساختار خارجی ساختمان دچار تغییر شود. از دید ساختمانی این سناریو فوق‌العاده غیر محتمل است.
  3. غبارهایی که به سرعت از ساختمان خارج می‌شد، شامل ابری از مواد خرد شده بود که اغلب با تکه‌های آوار صدمه ندیده همراه بود.
  4. خروج توده‌های غبار به صورت نقطه‌ای از قسمت‌های مختلف ساختمان رخ داده است، در حالی که در فرضیه فشرده شدن هوا انتظار داریم هوا به صورت یکنواخت خارج شود.
  5. تجزیه و تحلیل مجموعه‌ای از خروج غبارها از ضلع شرقی ساختمان نشان می‌دهد که خروج غبارها در یک توالی بی‌نظم رخ داده است. در این آنالیز همچنین مشاهده می‌شود که خروج غبار از یک طبقه در زمان‌های مختلفی ثبت شده است. اگر فرضیه فشرده شدن هوا را در نظر بگیریم، انتظار داریم که خروج غبار از طبقه‌های بالا شروع شود و سپس در طبقه‌های پایین رخ داد و همچنین چند بار خروج غبار از یک طبقه را مشاهده نکنیم.
  6. در طول این حادثه خروج سریع توده‌های غبار پرانرژی را از قسمت‌های مختلف ساختمان شاهد بودیم که در تخریب‌های کنترل شده این نحو از خروج غبار را می‌بینیم که به دنبال تعداد زیادی انفجار در یک فاصله زمانی بسیار کوتاه شکل می‌گیرند.

نقشه خروج غبارها از ضلع شرقی ساختمان

الگوی آوار

با توجه به عكس‌های مختلف مشخص است كه آوار ناشی از تخريب پلاسكو در زمين خود ساختمان جمع شده و ديوارهای ضلع جنوبی و غربی بر روی آوارها سقوط کرده است. توده آوار ساختمان پلاسكو در زمين خود ساختمان روی هم انباشته شد كه اين نكته نشان می‌دهد ابتدا مركز ساختمان تخريب شده و سپس ديوارهای جانبی بر روی آن خوابيده است. اين مدل از آوار شدن يک روش تخريب كنترل شده مهندسی است كه به آن انفجار داخلی می‌گويند. در اين روش ابتدا ستون‌های داخلی تخريب می‌شود و به دنبال آن ديوارهای جانبی و خارجی بر روی مركز توده آوار قرار می‌گيرند. اين روش مانع ريزش آوار بر روی ساختمان‌های مجاور می‌شود.

فلزات مذاب

در طول عملیات آواربرداری، تعدادی از خبرگزاری‌های ایرانی از جمله مهر و پرس تی‌وی اعلام کردند که مقدار زیادی فلز مذاب در میان بقایای آوار پلاسکو یافت می‌شود. همچنین ویدیوهای متعددی فلزات مذاب میان آوارها را به تصویر کشیده‌ است. جلال ملکی نیز در این رابطه گفته بود:

عمليات آواربرداری در روز پنج‌شنبه به كندی پيش رفت، چرا كه تیم آواربرداری به مقدار زیادی فلز مذاب در میان آوارها برخورد كرد.

آتش در فضای باز نمی‌تواند به دمایی بیش از ۱۸۰۰ درجه فارنهایت (۱۰۰۰ درجه سلسیوس) برسد. آهن و فولاد در دمایی حدود ۲۷۵۰ درجه فارنهایت (۱۵۱۰ درجه سلسیوس) ذوب می‌شوند. بنابراین، آتش‌سوزی‌هایی که در پلاسکو رخ داده بود، نمی‌توانست آهن‌ها را به شکل مذابی که در تصاویر مشخص هستند درآورد. بر اساس توصیه‌های NFPA 921، فولاد یا بتن مذاب نشان‌دهنده مواد آتش‌زای عجیب است.

بنابراین با توجه به حجم بالای مواد مذابی که در آواربرداری‌های پلاسکو مشاهده شد، محتمل‌ترین توضیح وجود یک ماده آتش‌زای بسیار پرقدرت مانند ترمایت است که هنگام شعله‌ور شدن می‌تواند دمایی حدود ۴۵۰۰ درجه فارنهایت (۲۴۸۲ درجه سلسیوس) را ایجاد کند. ترمایت از آلومینیوم و اکسید آهن تشکیل شده است که هنگام فعال شدن، آلومینیوم در یک واکنش شیمایی شدید اکسیژن موجود در اکسید آهن را جذب می‌کند و آهن مذاب را به عنوان یک محصول فرعی آزاد می‌کند.

اگر فلز مذاب در طول حادثه پلاسکو ایجاد شده باشد، به دلیل اینکه توسط لایه‌ای از گچ و بتن که رسانای ضعیف حرارت هستند پوشیده شده است، می‌تواند به حالت مذاب باقی بماند. محاسبه‌های نشان می‌دهد که عایقی از بتن و گچ برای اینکه بتواند آهن مذاب را برای چند روز حفظ کند، نیازی به ضخامت بالایی ندارد. علاوه بر این به نظر نمی‌رسد که هیچ سناریوی قابل قبولی وجود داشته باشد که نشان دهد فلز مذاب پس از حادثه ایجاد شده است.

تخریب‌های کنترل شده معمولاً بدون استفاده از مواد آتش‌زا انجام می‌شوند. با این حال هنگامی که هدف مخفی کردن یک تخریب کنترل شده باشد، ترمایت می‌تواند با حداقل میزان خود ستون‌ها و نقاط اتصال سازه را تضعیف کند و با توجه به اینکه میزان بسیار کمی از آن استفاده می‌شود، حداقل صدای ناشی از انفجار را تولید می‌کند. همچنین در چنین سناریویی می‌توان از یک ماده آتش‌زای پرقدرت دیگر نیز استفاده کرد که علاوه بر نقش تخریب‌گر خود بتواند پوششی برای تخریب کنترل شده باشد. NFPA 921 توصیه می‌کند که چنین مواد آتش‌زایی معمولاً آثاری از خود باقی می‌گذارند که می‌توان با دیدن یا آزمایش شیمایی آن‌ها را تشخیص داد.

در این گزارش سپس به بررسی فرضیه تخریب پلاسکو بر اثر آتش‌سوزی پرداخته می‌شود و با ذکر دلایلی که در قسمت‌های قبلی گزارش نیز به آن‌ها اشاره شد، احتمال درست بودن این فرضیه بسیار پایین ذکر می‌شود. در پایان گزارش بیان می‌شود که بررسی دقیق چنین اتفاق‌هایی بسیار پیچیده است و از افراد متخصص و مسئولان در ایران درخواست می‌کند که موضوع را به دقت بررسی کنند.

پس از بررسی گزارش گروه معماران و مهندسان حقیقت‌یاب حادثه ۱۱ سپتامبر در مورد آتش‌سوزی و تخریب پلاسکو، در ادامه می‌خواهیم اندکی در مورد ترمایت صحبت کنیم.

نانوترمایت چیست؟

ترمایت در حقیقت ترکیبی از یک فلز (معمولاً آلومینیوم) و اکسید فلزی دیگر (اکسید آهن) به شکل دانه‌های ریز یا پودر است. هنگام مشتعل شدن، ترمایت در طی یک واکنش پرانرژی آهن مذاب و اکسید آلومینیوم آزاد می‌کند و آهن مذاب به دمایی بالاتر از ۴۰۰۰ درجه فارنهایت (۲۲۰۴ درجه سلسیوس) می‌رسد. این درجه حرارت به اندازه کافی زیاد است که بتواند فولاد را برش دهد، به طور کلی نقطه ذوب فولاد حدود ۲۷۵۰ درجه فارنهایت (۱۵۱۰ درجه سلسیوس) است. همچنین نوع دیگری از ترمایت تحت عنوان ترمِیت وجود دارد که ترکیبی از ترمایت و گوگرد است و در برش فولاد کارآمدتر است. گرچه ترمایت معمولی نیز توانایی برش ساختار فولاد را دارد، اما از نظر فنی یک ماده آتش‌زا است و یک ماده انفجاری نیست.

نانوترمایت (همچنین تحت عنوان سوپرترمایت نیز شاخته می‌شود) نوع فوق‌العاده ریزی از ترمایت است که با افزوده شدن مواد آزاد کننده گاز به آن به یک ماده انفجاری تبدیل شده است. یک قانون کلی در شیمی وجود دارد که ذرات کوچک‌تر واکنش‌دهنده‌ها سریع‌تر واکنش می‌دهند. نانوترمایت همانطور که از نام آن مشخص است، ترمایتی است که ذراتش به اندازه‌ای کوچک است که در مقیاس نانومتر (یک میلیاردیوم متر) اندازه‌گیری می‌شوند. مقالاتی که توسط آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور تهیه شده‌اند، این ماده را ترکیبی از ذرات بسیار ریز آلومینیوم و اکسید آهن معرفی کرده‌اند که ماده‌ای منفجره را شکل می‌دهد. رندی سیمپسون، مدیر مرکز مواد پرانرژی در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور چنین بیان می‌کند:

از آن‌جایی که این نانوساختارها از ذراتی در مقیاس نانومتر تشکیل شده‌اند، عملکرد آن‌ها می‌تواند بالاتر از موادی با ذراتی در اندازه دانه‌های ماسه یا پودر شکر باشد.

گزارش خلاصه‌ای که در کنفرانس ۲۰۰۸ AIChE توسط شیمی‌دان‌های دانشگاه هیوستون منتشر شده است، توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان نانوترمایت را برای تولید مواد منفجره طراحی کرد: موارد ترمایت در مقیاس نانو بسیار سریع‌تر از مواد پرانرژی مرسوم، انرژی را آزاد می‌کنند و دارای کاربردهای مختلف نظامی در پیش‌ران موشک، سوخت هواپیما و مواد منفجره هستند. این مواد احتمالاً به نسل بعدی مواد منفجره تبدیل خواهند شد، چرا که انعطاف‌پذیری بالایی در تراکم انرژی و آزاد کردن نیرو از طریق کنترل توزیع اندازه ذرات، استوکیومتری (عنصرسنجی)، انتخاب سوخت و پیش‌ران دارند.

ساخت مواد کامپوزیتی نانوترمایت با خواص انفجاری در آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور

آن چیزی که مشخص است این است که سال‌هاست برخی آزمایشگاه‌های خاص در ایالات متحده از جمله آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور بر روی انواع خاصی از ترمایت چون نانوترمایت کار می‌کنند و کاربرد اصلی چنین مواد پرانرژی‌ای را نظامی معرفی کرده‌اند. در ابتدای این مقاله نیز ذکر شد که گروه معماران و مهندسان حقیقت‌یاب حادثه ۱۱ سپتامبر با بررسی‌های علمی خود بر روی شواهد و آوارهای به جای مانده از برج‌های دوقلو ثابت کرده است که در تخریب این برج‌ها از موادی چون نانوترمایت بهره گرفته شده است. موضوع وقتی جالب‌تر می‌شود که بدانیم نانوترمایت ماده‌ای بسیار خاص با کاربردهای نظامی است که تولید آن نیازمند تکنولوژی فوق‌پیشرفته است و به نظر می‌رسد این ماده تنها در دسترس برخی مراکز نظامی خاص در ایالات متحده قرار دارد!


در نگارش این مقاله سعی شد که مهم‌ترین قسمت‌های گزارش گروه معماران و مهندسان حقیقت‌یاب حادثه ۱۱ سپتامبر در مورد آتش‌سوزی و تخریب پلاسکو ذکر و در ادامه توضیحاتی در مورد نانوترمایت بیان شود. برای دریافت فایل اصلی این گزارش می‌توانید بر روی این لینک کلیک کنید. همچنین در نگارش این مقاله از فایل ترجمه شده گزارش نیز بهره گرفته شد، برای دریافت نسخه ترجمه شده این گزارش که توسط جناب آقای مجید فراست (کارشناس ارشد HSE) تهیه شده است، بر روی این لینک کلیک کنید. برای مشاهده منبعی که اطلاعات پیرامون نانوترمایت از آن استخراج شد، به این لینک مراجعه کنید.

منبع:

واکنش شما:
like
0
love
1
haha
0
wow
0
sad
0
angry
0

دیدگاه ها

2 دیدگاه

اشتراک دیدگاه
avatar

مرتب سازی:   جدید ترین | قدیمی ترین | بیشترین رای
مجید فراست
مجید فراست
مهمان
9 ماه 5 روز قبل

مقاله نسبتا خوبی بود اگر در پایان مقاله ادرس و یا فیلم هایی که در یوتیوب در مورد حادثه پلاسکو قرار میگرفت بهتر بود.
ادرس سایت که مقاله اورجینال در ان توسط کارشناسان قرارداده شده به شرح ذیل است
http://www.ae911truth.org

wpDiscuz

© تمامی حقوق برای وبسایت ویاتک محفوظ است. نقل مطالب سايت تنها با ذکر و لینک به منبع مجاز است.